Leuke en minder leuke dingen aan het mama-zijn.

Hoe denkt u over het moederschap? Mogen we daar een eerlijke mening over hebben? Of is het beter om het altijd te verbloemen naar de buitenwereld toe?

Misschien begeef ik me op glad ijs, maar de hetze rond de waarheden van het moederschap die radiopresentatrice Siska Schoeters op Vlaanderen losliet kwamen ook tot bij mij. Ik volg al enige tijd The Gentlemom en dit alles geeft stof tot discussie.

Het is niet zwart en het is niet wit, dat moederen. Ik ben een grijze mama, die het ene moment met Berre zaaaaalig vindt en het andere moment even mijn kind gewoon ergens anders wil droppen. Al moet ik toegeven dat die momenten zeldzaam zijn. Berre is doorgaans een ongelooflijk braaf kind. En hier was het één en al grote roze wolk. Maar ik besef dat dat niet overal zo is. Berre huilde bijna nooit, nog steeds huilt hij weinig. Al probeert hij de laatste tijd vaker zijn gelijk te halen of een goestingske te krijgen met een huilbui. En als ik moe ben, dan kan ik dat niet goed verdragen en krijgt hij al eens rapper toe, dan wanneer ik me goed in mijn vel en uitgerust voel.

Hé, het is oké, dat het af en toe eens minder gaat! Ik vertel het niet altijd tegen iedereen hoe ik me echt, echt voel. Het gaat hier met ups en downs. We kregen de laatste weken ook wat te verwerken. Over een roze wolk die bij ons in het begin zo schoon was, de laatste weken kregen we toch wel wat zwarte donderwolken boven ons. Die wolken, ze veranderen geregeld eens van kleur, maar ach, achteraf is dat allemaal niet zo heel erg.

3 dingen die ik moeilijk vind aan het moederen:

  1. Niet kunnen gaan en staan waar ik wil. De eerste maanden had ik het daar het moeilijkste mee: niet gewoon je tas kunnen nemen en de deur achter je dicht kunnen trekken. Ik sloot me op. Nog soms, maar het betert. Berre gaat gewoon mee nu, toen hij nog een piepkleine baby was vond ik dat moeilijk. Al moet je rekening blijven houden met slaapmomentjes en een hele verhuis (pampers, eten, drinken, speelgoed, reservekleertjes,…). Ach, dat betert wel.
  2. Minder tijd voor hobby’s. Al zal u denken: allé jong, ze heeft nog tijd om te bloggen en om dingen te maken? Ik verplicht mezelf om 2 avonden per week tijd aan mezelf cadeau te doen. Dan wel nadat ik een beetje opruimde en eventueel gauw nog wat werkte voor school.
  3. Als ik met iets bezig ben dat niet kunnen afwerken of niet goed kunnen doen. Hiermee bedoel ik: als ik de vaatwas vul er een klein meneertje speelgoed tussen de vuile vaat komt steken, tijdens het koken alle schuiven komen opentrekken,… Soms kan ik daar wel eens op vloeken. Achteraf voel ik me slecht dat ik dan de zeurende mama ben, maar het stoort me soms echt wel.

En er zijn er wellicht nog, maar al bij al erger ik me er niet aan, dus zal het zo erg niet zijn. 🙂

3 dingen die ik leuk vind aan het moederen:

  1. Met stip op de eerste plaats: veel te natte zoenen krijgen en een zoon die heel graag en vaak komt knuffelen. Niets ter wereld is me meer waard dan die kleine momentjes elke dag!
  2. Ik geniet meer van kleine dingen sinds ik mama ben. Niet alleen van onnozelheden die Berre uithaalt of grappige dingen die hij zegt, maar ook van kleine momentjes met het lief of voor mezelf. Een avondje weg is intenser genieten dan vroeger, omdat het minder vanzelfsprekend is nu.
  3. Na een zware werkdag je kind gaan afhalen bij de onthaalmama’s: gegarandeerd de dag al half vergeten. Als dat kind goedgezind blijft, dan maakt dat je hele dag weer helemaal goed. Berre kan dat, wat een tovenaar toch!

Uiteraard zijn er nog veel meer leuke dingen aan het mama-zijn (zot doen, terug op speeltuinen spelen, leuke kleertjes shoppen, een kind dat je bewondert om je zangtalent dat je niet hebt,…). Deze leuke mama kan het heel schoon zeggen: laat ons lief zijn voor onszelf en voor andere mama’s. Niet alleen voor andere mama’s, maar ook voor andere papa’s, voor mannen en vrouwen die niets liever zouden willen dan papa en mama mogen zijn,…

_DSC0486

Lieve kleine Berrebeer, ALTIJD zal ik je graag zien! Je hebt mijn leven al ontzettend verrijkt. Lof joe! X je mama

Week van het bos

Wat een heerlijk weertje zondag!
Te schoon om binnen te blijven zitten. Vorig jaar gingen we naar hetzelfde bos hier in de buurt, maar toen zat Berre nog in de buggy en stapte hij nog niet.
Tijd om dus nog eens naar het bos te gaan. De kleine uk volledig enthousiast dat hij zijn botjes aan mocht en terwijl het lief en ik ons klaarmaakten liep hij hier al te trappelen ‘bos gaan’.

Geniet u even mee!

Bomen voelen:_DSC0438

 

_DSC0443

 

Vieruurtje:_DSC0476

 

Nieuwe ontdekking: lopen, lopen, lopen!_DSC0497

 

Zand proeven:_DSC0508

 

_DSC0515

 

_DSC0526

 

_DSC0535

 

Eentje speciaal voor Sabrina 😉_DSC0547

En jij, gaat ge vaak naar het bos? Of doe je iets rond de week van het bos? Leuke bossen voor peuters?
Ik hoor het graag.

Liefs, Joke

 

Verwennerij voor de dag van de onthaalouder

Het plan was: een cadeautje kopen voor de onthaalmoekes van Berre. Mijn plan werd van tafel geveegd toen ik besliste deel te nemen aan de Buy Nothing New-maand. Tijd om voor de 3 moekes iets te naaien had ik niet echt. Dan maar even brainstormen.
Omdat kleine pateekes niet altijd even zoet zijn kwam ik op het volgende idee: een etagère gevuld met koekjes. Naar de kringwinkel achter schone bordjes en glazen, goed ontvetten en afwassen en upcyclen maar. Ik bakte mierzoete cuberdonmeringues en zandkoekjes. Berre hielp met uitsteken van de koekjes.
Als extraatje maakte ik nog elfenoorstekertjes in shrinkle plastic voor de elfenmama’s.

Verder rest me nog enkel dit: aan alle onthaalouders een fijne dag gewenst! Jullie doen een fantastische job!

_DSC0552

_DSC0554

_DSC0556

_DSC0559

_DSC0562

_DSC0583

Liefs,
Joke

Buy Nothing New-maand: een ferme uitdaging!

Oké oké, de maand is al een week gepasseerd. Vandaar mijn twijfel om toch deel te nemen. En ook omdat ik deze maand dan al een paar keer faalde: ik kocht nog een keischone trui voor Berre bij Goldfish (sja, ik was toevallig in Mechelen en toevallig is daar net hun bakstenen winkel geopend). Op blogweekend dan nog 2 boeken met tips en tricks voor bloggers… En gisteren kocht ik nog 2 stofkes. Ai ai!
Dan zal ik moeten boeten en wat extra inzet tonen zeker? Het is nooit te laat om uw leven te beteren. Maar geef toe: wie zou kunnen weerstaan om uit deze rekjes niets aan te schaffen? Ik kreeg aan de kassa trouwens toch een mooie boodschap mee ook.

_DSC0331

_DSC0332

_DSC0337
Voor de duidelijkheid: eten, medicijnen en cosmetica mogen we wel nieuw kopen. Al hoeft die cosmetica niet echt: tegen dat mijn productjes eens opgeraken. En zeep, shampoo heb ik nog in voldoende voorraad staan. We hopen uiteraard niet ziek te worden, dan kunnen we die medicijnen ook schrappen. Dat eten, ja, spreekt voor zich dat we dat dan wel zullen inkopen.

Voor de rest is het creatief zijn: zelf maken, upcycling, tweedehands, huren of lenen van spullen. Dat mag allemaal.

Ik werd geïnspireerd door haar en na het uitpluizen van de challenge gaan we het toch uittesten. Lijkt het iets voor jou te zijn? Je kan ook meedoen !

Groet,
Joke

 

P.S. Voor mij direct een beetje extra tijd om goed uit te pluizen welke smartphone ik nu al dan niet wil 🙂

Smartphonefotografie

Tijdens het Femma blogweekend kregen we een workshop smartphonefotografie.
Deze werd gegeven door Vicky. Zij is fotografe van opleiding en legde zich toe op smartphonefotografie.
Leuk en leerrijk!

DSC_0043

DSC_0046

DSC_0050

DSC_0058

DSC_0071

Zoals jullie zien kan mijn (2 jaar oude!) smartphone niet zoveel aan en is de kwaliteit van de foto’s niet zo goed. Maar het boeit me wel, fotograferen met de smartphone. Daarom ben ik nu volop op zoek naar een smartphone met een goede camera (liefst ook een klein beetje budgetvriendelijk…).
Ben jij tevreden over de fotokwaliteit van jouw smartphone? Heb je tips waarop ik zeker moet letten bij mijn nieuwe aankoop?

Liefs,
Joke

Femmablogschool: een bron van inspiratie

Inspiratie opdoen lukt me wel, maar de vraag die ik me vaak stel is hoe ik me hierin kan onderscheiden van anderen steekt vaak de kop op.  Vandaar dat ik erg blij was toen Femma een blogschool organiseerde. Maar wat houdt het eigenlijk in, zo een #femmablogschool weekend?

Ik vond het wel spannend, bijna zoals je eerste dag naar de middelbare school. Bijleren, maar op een aangename manier in een open en gemoedelijke sfeer. Puur voor mezelf. Want dat was best wel eens nodig, even tijd voor mezelf. De dag starten met het verhaal van Anne, Marte en Heidi. Drie ferme madammen die elk op hun manier een eigen blogweg aflegden. Wat ook fijn is, is om bevestiging te krijgen in het feit dat zoeken mag. Ik blik even terug op mijn afgelegde blogweg: gestart met bakken en koken, naar ander creatiefs zoals naaien en dergelijke, naar nu vooral schrijven over mijn leven als mama. Een weg zoekend naar wie ik ben en waar ik voor sta. Naar hoe ik jullie kan ontroeren en hopend dat ik positieve vibes kan meegeven.

Deel twee van de dag: workshops. Social media, iets waar ik ferm veel over bijleerde. Een lange weg af te leggen nog? Ja en nee… Dat twitteren mijn ding niet is, dat wist ik al en met de extra info denk ik dat ik nog altijd geen fan word. Waar ik wel grote fan van ben is Pinterest. Pinnen tegen de sterren op. Maar op de blogschool kreeg ik ook de hints om daar iets mee te gaan doen op mijn blog. Dat is iets wat ik wel helemaal zie zitten.  En dan tips om nog beter te bloggen. Iets waar ik toch wel ferm naar uitkeek. Ik schafte me ook het boek ‘Make it! Blog it! Share it!’ aan. Een overload aan tips en morgen nog een dag. Geladen met heel veel info waar ik mee aan de slag kan zal ik dus naar huis gaan.

Het netwerken is ook superfijn. Het weertje zit nog goed mee, dus na de inspanning volgt de ontspanning. In Mechelen een Carolus Classic gedronken. Een lekker streekbiertje. Iets gaan eten (al was de pasta totaal overcooked en de scampi net sjieken) het gezelschap was des te beter! Ik ontmoette hier al ongelooflijk toffe en ferme madammen. Elk met hun eigenheid en eigen verhaal. Het geeft me ook weer een stuk zelfvertrouwen. Ik ben de laatste tijd vooral mama van Berre met zijn oogproblemen en smijt me helemaal op mijn werk. Maar nu word ik er weer even aan herinnerd dat het echt wel oké is om gewoon tijd voor jezelf te nemen en te genieten van alles wat op je afkomt. Laat morgen dus maar komen!

Foto by Niet zomaar Saar
Foto by Niet zomaar Saar

Met een fijn gevoel ga ik slapen. Het lief liet weten dat Berre superflink was vandaag. Dus ik ben gerust. Ik kreeg vandaag heel wat aha-erlebnissen (wat een heerlijk woord toch), vooral rond social media. Ik zal kunnen dromen straks over wat nog komen zal!

Dan zit ik enkel nog met volgend ei: Wat missen jullie nog aan of rond mijn blog?

Liefs,
Joke

weekendje weg

Morgenochtend vertrek ik voor een weekendje weg, alleen. Femma organiseert een blogweekend met boeiende sprekers en leuke workshops. Ook vooral tips om het bloggen nog beter te doen. Ik hoop alvast veel te kunnen bijleren.
Het is ook best spannend voor mij, zo alleen weg, alleen op hotel. Iets wat ik vroeger nooit gedaan zou hebben, maar het zal me deugd doen.

Even weg van de zorgen en een kopke dat niet stopt met denken. Ik zal mijn 2 mannen wel missen, maar ze gaan dat hier goed doen. Eten genoeg in huis, zodat ze het weekend zeker overleven 🙂

Hoe het weekend was, vernemen jullie zeker nog. Ik kijk er alvast naar uit om mensen waar ik naar opkijk in real life te ontmoeten (zoals Lobke van Leuke Wereld, Mama van Vijf en Marte van Compagnie-M… leuk hé). En wellicht ontmoet ik nog vele andere mensen van wiens ik bestaan misschien nog niet af weet, of juist wel. Wie zal het zeggen… 😉

Tot blogs,
Joke

25 questions

Zaterdagmiddag, Berre slaapt. Op mijn bloglovin’ zie ik dat ik ferm achterzit met het lezen van mijn favoriete blogs. Doe ik dan maar even, lekker ontspannend 🙂
Bij Sabrina zie ik een toffe invullijst. Een ideaal idee voor een blogpostje dus! Ne keer zot doen 😉

1. Heb je huisdieren?
Buiten enkele spinnen hier in huis, niet. Al willen we na de winter enkele kippen houden. Berre doet niets liever dan naar de kippen kijken bij oma en petje.

2. Noem drie dingen op die het dichtst bij je zijn.

De babyfoon, een rolletje washitape, papiertjes met lijstjes daarop.

3. Hoe is het weer nu?

Op dit eigenste moment schijnt de zon even. Hoe lang het zal duren…

4. Rij je met de auto? Zo ja, heb je al eens een ongeluk gehad?

Ja. Ik had één keer een klein accidentje toen ik nog op de hogeschool zat. Lang geleden dus. Een beetje stress in het naar een parkeerplaats zoeken en tegen een andere auto gereden.

5. Hoe laat was je deze morgen wakker?

Rond kwart na 7 met een kleine belhamel die ‘mamaatje’ riep 🙂

6. Wanneer heb je voor het laatst gedoucht?

Gisterenavond.

7. Wat is de laatste film die je hebt gezien?

‘The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn’. We hadden hem nog niet gezien. Film waarbij je niet teveel moet nadenken. De animaties zijn wel supergoed gedaan!

8. Wat staat er in je laatste sms’je?

Het laatste smsje dat ik kreeg was deze nacht van mijn lief dat hij na de allerlaatste voetbalmatch van hun vriendenploegske toch nog mee even ging afzakken.

9. Wat is je ringtone?

Iets dat in mijn telefoon zelf zit. Ik zou het begot niet weten. Vroeger was het de soundtrack van Amélie Poulin.

10. Ben je al eens in een ander land geweest?

Ja een paar keer, maar nooit superver.

11. Hou je van sushi?

Jaaaaa! Vorige week met de vriendinnen nog sushi gaan eten! 🙂

12. Heb je ooit medicijnen geslikt om sneller in slaap te vallen?

Als een homeopathisch pilletje tegen ‘stress en emotionele situaties’ meetelt, dan wel. Anders niet. Vooral de voorbije weken, na Berre zijn diagnose.

13. Waar doe je je boodschappen?

Colruyt of Spar.

14. Heb je broers en zussen?

Een jongere zus en een jongere broer.

15. Heb je een computer of een laptop?

Beide.

16. Hoe oud zal je zijn de volgende keer dat je je verjaardag mag vieren?

31 (wat een vraag, wrijf het er nog eens in ja!)

17. Draag je een bril of lenzen?

Een bril om met de auto te rijden en tv te kijken. Al draag ik hem meer en meer tussendoor, merk ik.

18. Verf je je haar?

Momenteel niet. Even gedaan, maar uiteindelijk valt de frustratie van de paar grijze haren nog wel mee…

19. Wat ben je vandaag nog van plan?

Straks nog een verjaardagsfeestje van ons nichtje dat deze week 3 werd!

20. Wanneer heb je voor het laatst gehuild?

Gisteren. Een emotioneel momentje in verband met Berre zijn oogjes.

21. Wat is je favoriete pizzabeleg?

Da’s een moeilijke. Als ik maar 1 iets mag kiezen, dan kies ik voor ananas toch.

22. Eet je liefst een hamburger of een cheeseburger?

Een cheeseburger, maar liefst zelfgemaakt. Zo van die fastfoodhamburgers zijn toch minder mijn ding.

23. Heb je al eens een nachtje doorgetrokken?

Ik herinner me 1 keer op Werchter en misschien probeerde ik dat wel tijdens mijn scoutstijd (maar ik viel altijd in slaap aan het kampvuur, zelfs eens met mijn slaapzak in het vuur gerold. Gelukkig werd ik gered).

24. Wat is de kleur van je ogen?

Bruin (maar niet heel donkerbruin)

25. Merk je het verschil tussen Pepsi en Coca Cola?

Ja, Pepsi smaakt zoeter vind ik. Ik wissel graag wel eens af tussen Pepsi Max en Coca Cola Light.

Zo, ingevuld. Stiekem vind ik dat echt wel eens leuk om te doen. Doet me denken van meer dan 10 jaar geleden, toen we zo’n lijsten naar elkaar doormailden. Mijmer mijmer… 😉

Liefs,
Joke

een etiketje

Een goeie week geleden is het nu, de dag van de ERG-scan. En we moeten zeggen dat Berre dat daar heel goed deed in het UZ. Een gouden tip voor als je kind nuchter naar het ziekenhuis moet: koop iets nieuws van speelgoed. Dat deden wij en Berre zijn nieuwsgierigheid naar het nieuwe speelgoed deed vergeten dat hij geen melkje mocht drinken. Daarbij hadden we toch geluk dat we eerst mochten. Al hadden we daar wel een beetje op gehamerd. 6 maand hebben we gewacht tot de dag van de scan én daarbij werd de scan een maand voor datum nog eens een week verder verplaatst. Dat mochten we dan toch vragen, vonden wij…

2 uurtjes was hij weg naar het OK. Het lief ging mee tot hij in slaap was. Ikzelf ben daar veel te nerveus voor. Berre zou dat gevoeld hebben. We gingen met z’n twee een koffietje drinken ondertussen en probeerden te lezen in een boek. Blij dat ze na die 2 uur het lief kwamen halen om hem mee te nemen naar de ontwaakzaal. Eens op de kamer mocht Berre direct zijn melkje drinken. Op de ontwaakzaal zelf kwam de professor uitleg geven aan het lief.
De professor is voor 98% zeker dat Berre achromatopsie heeft. Wa ne naam hé.

Ondertussen zijn er al wat mensen die de uitleg gekregen hebben en ben ik er zelf ook klaar voor om er een postje over te schrijven. Het is niet evident allemaal.

Wat houdt die achromatopsie nu juist in? Wel, laat ons beginnen bij de scan zelf. Ik had het er al eens over, maar in het kort: er werd een scan genomen van de werking van de staafjes en de kegeltjes in het netvlies. De staafjes zorgen voor je contrast en zien in het donker. De kegeltjes werken in het licht, dus overdag. Zij zorgen vooral voor het zien van kleuren en het scherp zien. Berre zijn staafjes werken normaal, dus in het donker ziet hij hetzelfde gelijk wij. Berre heeft ook kegeltjes, maar deze zijn niet geactiveerd. Dat wil dus zeggen dat hij lichtschuw is, vandaar zijn rode brilletje. Dat zorgt ervoor dat het zonlicht gefilterd wordt en geen pijn doet aan zijn ogen. Zonlicht verblindt hem dus meer dan dat wij dat hebben. Je moet maar eens denken aan een nat wegdek en een lage zon die daarop schijnt. Dat is voor onze ogen ook niet aangenaam en dan grijpen wij ook snel naar onze zonnebril.
Verder zegt zijn diagnose het zelf: a chroma = geen kleur. Berre is volledig kleurenblind. Het gewone kleurenblind zijn, dat kennen de meeste mensen. Bij Berre is het zo dat hij geen kleur ziet en de wereld in grijswaarden ervaart. Nu, hij zal die grijswaarden kunnen linken aan kleuren. Hij zal daar weinig hinder van ondervinden, omdat hij de wereld ook nooit anders heeft gekend.
Het derde aspect van de achromatopsie is voor ons het moeilijkste om te vatten. Berre heeft een zicht van ongeveer 2/10. We kunnen het zelf moeilijk inschatten hoe dat nu echt voelt. Er werd ons uitgelegd dat wij bijvoorbeeld als we 10/10 zien een bepaald voorwerp goed zien op 10 meter. Berre zal datzelfde voorwerp pas goed zien als hij er op 2 meter afstand van staat. Die 2 op 10 is uiteraard maar een getal. Berre kan heel veel en we kunnen nu gericht gaan kijken waar we hem hulp moeten bieden en waarop we moeten gaan compenseren. We hebben alvast heel veel aan onze thuisbegeleidster. Ze wist ons ook te vertellen dat Berre zal kunnen fietsen en dat hij normaal het bord in de klas vanop de eerste rij wel zal kunnen lezen. Al zijn dat dingen die we op dat moment allemaal wel zullen zien.

Het is voor ons best moeilijk te vatten, al proberen we het echt positief te bekijken en er goed mee om te gaan. Je moet gewoon vooruit. Berre merkt er niets van en voor hem is de wereld zoals die altijd geweest is. Hij heeft nog geen last van zijn etiketje nu. En daar trekken we ons enorm aan op. Enerzijds zijn we wel blij dat we van die onzekerheid verlost zijn. Een diagnose krijgen voor je kind is niet zo fijn, maar anderzijds lucht het ook enorm op. En ja, het is jammer en we hadden een beter zicht verwacht, maar… het kon ook vele erger. We zijn zo blij met ons kleine mannetje en zouden hem voor geen geld ter wereld nog willen missen. Hij heeft ons leven zonder meer al zoveel meer verrijkt en blijft elke dag nog ons hart stelen.

HarryMalter001

HarryMalter002

HarryMalter003

HarryMalter004

HarryMalter005

mama_Berre001

plopsa001

plopsa003

plopsa004

plopsa005

Sam-boekentas

Het nieuwe schooljaar komt eraan en overal in blogland zie je nieuwe boekentassen verschijnen. Ik maakte er ook eentje.
Ze zal niet fungeren als boekentas, maar als tas om mee te nemen naar de onthaalmoeder. Ik twijfelde hem eerst nog voor mezelf houden, maar toen ik ermee thuis kwam liep Berre er al mee rond. Oké… voor hem dus.

Ik maakte de boekentas niet alleen, maar in een workshop bij Nelske. Een madam waar je helemaal vrolijk en enthousiast van wordt! Vooral iemand die je niet betutteld en je zelf laat zoeken. Twijfel je? Dan vraag je het haar gewoon. Ik probeerde hier en daar het boekje bij het patroon te volgen. En dat was best duidelijk, maar een workshop is vooral handig om nog wat extra kleine tips en trucs te krijgen. Zo koos ik ervoor om geen rughengsels te maken en enkel een schouderriem. Het patroon komt van LieL en is de lagere school boekentas. Je heb ook een kleutertasje, maar dat leek me te klein om brillendoos, zonnebril, zonnecrème, verse kleren,… in te stoppen om naar de onthaalmoeder te gaan.

 

Patroon: Sam - Liel Fournituren: Pand 42 Stof: Berenstof (Kokka) - Roos & Violet grijze gabardine - Stoffen Van Leuven
Patroon: Sam – Liel
Fournituren: Pand 42
Stof: Berenstof (Kokka) – Roos & Violet
grijze gabardine – Stoffen Van Leuven

 

Groet,
Joke