We verhuizen!

Niet echt, maar virtueel.

Ik deed mezelf een leuk cadeautje: een eigen domeinnaam.
Dit was een tip die ik meenam van op het Femma blogweekend en ik vond het er nu tijd voor geworden.

Het zal voor mij nog wat puzzelen en zoeken worden, maar ik stel jullie graag de nieuwe website voor: alice-et-gabrielle!

Verhuis je mee?

Groetjes,
Joke

Houten juwelen

In de familie trekken we voor Kerst altijd een briefje met een naam er op.
Dit jaar mocht ik een cadeautje shoppen voor mijn schoonzus. Laat het nu ook toevallig zijn dat ik me inschreef bij een juwelenworkshop van Histoire à toi. Astrid leerde me houten juweeltjes maken. Leuk om te doen en ik ben heel content van mijn resultaat. Ik maakte voor mezelf uiteraard ook iets.

Voor de schoonzus oorbellen en een hanger. Voor mezelf een ring en oorbellen.
20151221_095838

20151225_214148

En ik kreeg van mijn kerstvriend(in), die toevallig ook mijn schoonzus was, een boek van Pascale Naessens cadeau. Weer kookinspiratie voor mij! Joepie.

Wil je graag ook zo’n mooie juwelen? Wel, Astrid verkoopt ze nog in haar Pop-Up Store in Zele. Neem eens een kijkje op: www.wijgaanlokaal.be en wie weet vind je nog een mooi setje voor jezelf of om cadeau te geven. Ze verkopen er trouwens ook leuke cadeau’s voor mannen, kinderen,…

De Warmste Week

Morgen start de Warmste Week op Studio Brussel. In de afgelopen weken steunde ik hier en daar al enkele goede doelen door mee te doen aan een veiling of kocht ik iets lekkers.
Elk jaar steunen we wel iets hoor.
Dit jaar is de eerste keer dat we ook een heel klein beetje gaan steunen voor onszelf, voor Berre.
De thuisbegeleidingsdienst van Berre staat ook in het lijstje. En omdat wij daar zo tevreden over zijn, zullen wij een plaatje aanvragen voor De Kade (waaronder thuisbegeleiding Accent valt).
Mocht je dus nog een goed doel willen steunen en je weet niet welk, dan krijgt u meteen deze tip.

Het lief en ik gaan nu nog op zoek naar een gepast plaatje. Eentje volledig voor ons, omdat wij vinden dat wij dat verdienen. Het is eigenlijk best moeilijk een plaatje kiezen, maar een grote kanshebber is ‘A ton of love’ van Editors. Dit omdat we Berre in de buik Desiré noemden 🙂

Mocht u ook graag een goed doel steunen en u weet niet welk doel te kiezen, dan mag u altijd eens denken aan De Kade.
Al kan ik u nog wel een paar suggesties doen (dit omwille van persoonlijke redenen omdat ik mensen ken die heel nauw betrokken zijn bij het goede doel):
Het Veer
The Village 
Victor
– Villa Vief vzw

Dan wensen wij u alvast warme kerstdagen toe (al is het ook een beetje jammer dat we dat ten dezen tijde zo letterlijk moeten nemen).
Berre is er alvast klaar voor!

Kerst_2015

 

 

Wat een zalig weertje was het om naar het zeetje te gaan dit weekend. Af en toe mag ne mens al eens wat chance hebben ook hé 🙂
We gingen met de familie van het lief een weekendje naar Oostende. Vorig jaar gingen we eens naar zee, maar toen besefte Berre er nog niet veel van. Nu speelde hij voor het eerst op het strand en keek hij voor het eerst echt naar de zee. En of hij het leuk vond!

_DSC0617

_DSC0621

Zijn lieve nichtje nam hem alvast mee op sleeptouw om schelpjes te rapen.

_DSC0641

_DSC0646

1 – 2 -3 – hupsakee! ‘Nog ies!’

_DSC0670

Mijn aller-favoriete-foto van het weekend:

_DSC0715

_DSC0721

_DSC0798

Berre zijn jasje is trouwens een tweedehandsje van CKS. De sjaal breide ik zelf. Ik vind alle sjaals die ik al tegenkwam veel te kort om deftig te kunnen knopen. Dan maar een zelfgemaakt exemplaar.

En hoe was jullie weekend? Plannen voor de komende herfstvakantie (met de kindjes)?

Liefs,
Joke

Femmablogschool: een bron van inspiratie

Inspiratie opdoen lukt me wel, maar de vraag die ik me vaak stel is hoe ik me hierin kan onderscheiden van anderen steekt vaak de kop op.  Vandaar dat ik erg blij was toen Femma een blogschool organiseerde. Maar wat houdt het eigenlijk in, zo een #femmablogschool weekend?

Ik vond het wel spannend, bijna zoals je eerste dag naar de middelbare school. Bijleren, maar op een aangename manier in een open en gemoedelijke sfeer. Puur voor mezelf. Want dat was best wel eens nodig, even tijd voor mezelf. De dag starten met het verhaal van Anne, Marte en Heidi. Drie ferme madammen die elk op hun manier een eigen blogweg aflegden. Wat ook fijn is, is om bevestiging te krijgen in het feit dat zoeken mag. Ik blik even terug op mijn afgelegde blogweg: gestart met bakken en koken, naar ander creatiefs zoals naaien en dergelijke, naar nu vooral schrijven over mijn leven als mama. Een weg zoekend naar wie ik ben en waar ik voor sta. Naar hoe ik jullie kan ontroeren en hopend dat ik positieve vibes kan meegeven.

Deel twee van de dag: workshops. Social media, iets waar ik ferm veel over bijleerde. Een lange weg af te leggen nog? Ja en nee… Dat twitteren mijn ding niet is, dat wist ik al en met de extra info denk ik dat ik nog altijd geen fan word. Waar ik wel grote fan van ben is Pinterest. Pinnen tegen de sterren op. Maar op de blogschool kreeg ik ook de hints om daar iets mee te gaan doen op mijn blog. Dat is iets wat ik wel helemaal zie zitten.  En dan tips om nog beter te bloggen. Iets waar ik toch wel ferm naar uitkeek. Ik schafte me ook het boek ‘Make it! Blog it! Share it!’ aan. Een overload aan tips en morgen nog een dag. Geladen met heel veel info waar ik mee aan de slag kan zal ik dus naar huis gaan.

Het netwerken is ook superfijn. Het weertje zit nog goed mee, dus na de inspanning volgt de ontspanning. In Mechelen een Carolus Classic gedronken. Een lekker streekbiertje. Iets gaan eten (al was de pasta totaal overcooked en de scampi net sjieken) het gezelschap was des te beter! Ik ontmoette hier al ongelooflijk toffe en ferme madammen. Elk met hun eigenheid en eigen verhaal. Het geeft me ook weer een stuk zelfvertrouwen. Ik ben de laatste tijd vooral mama van Berre met zijn oogproblemen en smijt me helemaal op mijn werk. Maar nu word ik er weer even aan herinnerd dat het echt wel oké is om gewoon tijd voor jezelf te nemen en te genieten van alles wat op je afkomt. Laat morgen dus maar komen!

Foto by Niet zomaar Saar
Foto by Niet zomaar Saar

Met een fijn gevoel ga ik slapen. Het lief liet weten dat Berre superflink was vandaag. Dus ik ben gerust. Ik kreeg vandaag heel wat aha-erlebnissen (wat een heerlijk woord toch), vooral rond social media. Ik zal kunnen dromen straks over wat nog komen zal!

Dan zit ik enkel nog met volgend ei: Wat missen jullie nog aan of rond mijn blog?

Liefs,
Joke

weekendje weg

Morgenochtend vertrek ik voor een weekendje weg, alleen. Femma organiseert een blogweekend met boeiende sprekers en leuke workshops. Ook vooral tips om het bloggen nog beter te doen. Ik hoop alvast veel te kunnen bijleren.
Het is ook best spannend voor mij, zo alleen weg, alleen op hotel. Iets wat ik vroeger nooit gedaan zou hebben, maar het zal me deugd doen.

Even weg van de zorgen en een kopke dat niet stopt met denken. Ik zal mijn 2 mannen wel missen, maar ze gaan dat hier goed doen. Eten genoeg in huis, zodat ze het weekend zeker overleven 🙂

Hoe het weekend was, vernemen jullie zeker nog. Ik kijk er alvast naar uit om mensen waar ik naar opkijk in real life te ontmoeten (zoals Lobke van Leuke Wereld, Mama van Vijf en Marte van Compagnie-M… leuk hé). En wellicht ontmoet ik nog vele andere mensen van wiens ik bestaan misschien nog niet af weet, of juist wel. Wie zal het zeggen… 😉

Tot blogs,
Joke

25 questions

Zaterdagmiddag, Berre slaapt. Op mijn bloglovin’ zie ik dat ik ferm achterzit met het lezen van mijn favoriete blogs. Doe ik dan maar even, lekker ontspannend 🙂
Bij Sabrina zie ik een toffe invullijst. Een ideaal idee voor een blogpostje dus! Ne keer zot doen 😉

1. Heb je huisdieren?
Buiten enkele spinnen hier in huis, niet. Al willen we na de winter enkele kippen houden. Berre doet niets liever dan naar de kippen kijken bij oma en petje.

2. Noem drie dingen op die het dichtst bij je zijn.

De babyfoon, een rolletje washitape, papiertjes met lijstjes daarop.

3. Hoe is het weer nu?

Op dit eigenste moment schijnt de zon even. Hoe lang het zal duren…

4. Rij je met de auto? Zo ja, heb je al eens een ongeluk gehad?

Ja. Ik had één keer een klein accidentje toen ik nog op de hogeschool zat. Lang geleden dus. Een beetje stress in het naar een parkeerplaats zoeken en tegen een andere auto gereden.

5. Hoe laat was je deze morgen wakker?

Rond kwart na 7 met een kleine belhamel die ‘mamaatje’ riep 🙂

6. Wanneer heb je voor het laatst gedoucht?

Gisterenavond.

7. Wat is de laatste film die je hebt gezien?

‘The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn’. We hadden hem nog niet gezien. Film waarbij je niet teveel moet nadenken. De animaties zijn wel supergoed gedaan!

8. Wat staat er in je laatste sms’je?

Het laatste smsje dat ik kreeg was deze nacht van mijn lief dat hij na de allerlaatste voetbalmatch van hun vriendenploegske toch nog mee even ging afzakken.

9. Wat is je ringtone?

Iets dat in mijn telefoon zelf zit. Ik zou het begot niet weten. Vroeger was het de soundtrack van Amélie Poulin.

10. Ben je al eens in een ander land geweest?

Ja een paar keer, maar nooit superver.

11. Hou je van sushi?

Jaaaaa! Vorige week met de vriendinnen nog sushi gaan eten! 🙂

12. Heb je ooit medicijnen geslikt om sneller in slaap te vallen?

Als een homeopathisch pilletje tegen ‘stress en emotionele situaties’ meetelt, dan wel. Anders niet. Vooral de voorbije weken, na Berre zijn diagnose.

13. Waar doe je je boodschappen?

Colruyt of Spar.

14. Heb je broers en zussen?

Een jongere zus en een jongere broer.

15. Heb je een computer of een laptop?

Beide.

16. Hoe oud zal je zijn de volgende keer dat je je verjaardag mag vieren?

31 (wat een vraag, wrijf het er nog eens in ja!)

17. Draag je een bril of lenzen?

Een bril om met de auto te rijden en tv te kijken. Al draag ik hem meer en meer tussendoor, merk ik.

18. Verf je je haar?

Momenteel niet. Even gedaan, maar uiteindelijk valt de frustratie van de paar grijze haren nog wel mee…

19. Wat ben je vandaag nog van plan?

Straks nog een verjaardagsfeestje van ons nichtje dat deze week 3 werd!

20. Wanneer heb je voor het laatst gehuild?

Gisteren. Een emotioneel momentje in verband met Berre zijn oogjes.

21. Wat is je favoriete pizzabeleg?

Da’s een moeilijke. Als ik maar 1 iets mag kiezen, dan kies ik voor ananas toch.

22. Eet je liefst een hamburger of een cheeseburger?

Een cheeseburger, maar liefst zelfgemaakt. Zo van die fastfoodhamburgers zijn toch minder mijn ding.

23. Heb je al eens een nachtje doorgetrokken?

Ik herinner me 1 keer op Werchter en misschien probeerde ik dat wel tijdens mijn scoutstijd (maar ik viel altijd in slaap aan het kampvuur, zelfs eens met mijn slaapzak in het vuur gerold. Gelukkig werd ik gered).

24. Wat is de kleur van je ogen?

Bruin (maar niet heel donkerbruin)

25. Merk je het verschil tussen Pepsi en Coca Cola?

Ja, Pepsi smaakt zoeter vind ik. Ik wissel graag wel eens af tussen Pepsi Max en Coca Cola Light.

Zo, ingevuld. Stiekem vind ik dat echt wel eens leuk om te doen. Doet me denken van meer dan 10 jaar geleden, toen we zo’n lijsten naar elkaar doormailden. Mijmer mijmer… 😉

Liefs,
Joke

een etiketje

Een goeie week geleden is het nu, de dag van de ERG-scan. En we moeten zeggen dat Berre dat daar heel goed deed in het UZ. Een gouden tip voor als je kind nuchter naar het ziekenhuis moet: koop iets nieuws van speelgoed. Dat deden wij en Berre zijn nieuwsgierigheid naar het nieuwe speelgoed deed vergeten dat hij geen melkje mocht drinken. Daarbij hadden we toch geluk dat we eerst mochten. Al hadden we daar wel een beetje op gehamerd. 6 maand hebben we gewacht tot de dag van de scan én daarbij werd de scan een maand voor datum nog eens een week verder verplaatst. Dat mochten we dan toch vragen, vonden wij…

2 uurtjes was hij weg naar het OK. Het lief ging mee tot hij in slaap was. Ikzelf ben daar veel te nerveus voor. Berre zou dat gevoeld hebben. We gingen met z’n twee een koffietje drinken ondertussen en probeerden te lezen in een boek. Blij dat ze na die 2 uur het lief kwamen halen om hem mee te nemen naar de ontwaakzaal. Eens op de kamer mocht Berre direct zijn melkje drinken. Op de ontwaakzaal zelf kwam de professor uitleg geven aan het lief.
De professor is voor 98% zeker dat Berre achromatopsie heeft. Wa ne naam hé.

Ondertussen zijn er al wat mensen die de uitleg gekregen hebben en ben ik er zelf ook klaar voor om er een postje over te schrijven. Het is niet evident allemaal.

Wat houdt die achromatopsie nu juist in? Wel, laat ons beginnen bij de scan zelf. Ik had het er al eens over, maar in het kort: er werd een scan genomen van de werking van de staafjes en de kegeltjes in het netvlies. De staafjes zorgen voor je contrast en zien in het donker. De kegeltjes werken in het licht, dus overdag. Zij zorgen vooral voor het zien van kleuren en het scherp zien. Berre zijn staafjes werken normaal, dus in het donker ziet hij hetzelfde gelijk wij. Berre heeft ook kegeltjes, maar deze zijn niet geactiveerd. Dat wil dus zeggen dat hij lichtschuw is, vandaar zijn rode brilletje. Dat zorgt ervoor dat het zonlicht gefilterd wordt en geen pijn doet aan zijn ogen. Zonlicht verblindt hem dus meer dan dat wij dat hebben. Je moet maar eens denken aan een nat wegdek en een lage zon die daarop schijnt. Dat is voor onze ogen ook niet aangenaam en dan grijpen wij ook snel naar onze zonnebril.
Verder zegt zijn diagnose het zelf: a chroma = geen kleur. Berre is volledig kleurenblind. Het gewone kleurenblind zijn, dat kennen de meeste mensen. Bij Berre is het zo dat hij geen kleur ziet en de wereld in grijswaarden ervaart. Nu, hij zal die grijswaarden kunnen linken aan kleuren. Hij zal daar weinig hinder van ondervinden, omdat hij de wereld ook nooit anders heeft gekend.
Het derde aspect van de achromatopsie is voor ons het moeilijkste om te vatten. Berre heeft een zicht van ongeveer 2/10. We kunnen het zelf moeilijk inschatten hoe dat nu echt voelt. Er werd ons uitgelegd dat wij bijvoorbeeld als we 10/10 zien een bepaald voorwerp goed zien op 10 meter. Berre zal datzelfde voorwerp pas goed zien als hij er op 2 meter afstand van staat. Die 2 op 10 is uiteraard maar een getal. Berre kan heel veel en we kunnen nu gericht gaan kijken waar we hem hulp moeten bieden en waarop we moeten gaan compenseren. We hebben alvast heel veel aan onze thuisbegeleidster. Ze wist ons ook te vertellen dat Berre zal kunnen fietsen en dat hij normaal het bord in de klas vanop de eerste rij wel zal kunnen lezen. Al zijn dat dingen die we op dat moment allemaal wel zullen zien.

Het is voor ons best moeilijk te vatten, al proberen we het echt positief te bekijken en er goed mee om te gaan. Je moet gewoon vooruit. Berre merkt er niets van en voor hem is de wereld zoals die altijd geweest is. Hij heeft nog geen last van zijn etiketje nu. En daar trekken we ons enorm aan op. Enerzijds zijn we wel blij dat we van die onzekerheid verlost zijn. Een diagnose krijgen voor je kind is niet zo fijn, maar anderzijds lucht het ook enorm op. En ja, het is jammer en we hadden een beter zicht verwacht, maar… het kon ook vele erger. We zijn zo blij met ons kleine mannetje en zouden hem voor geen geld ter wereld nog willen missen. Hij heeft ons leven zonder meer al zoveel meer verrijkt en blijft elke dag nog ons hart stelen.

HarryMalter001

HarryMalter002

HarryMalter003

HarryMalter004

HarryMalter005

mama_Berre001

plopsa001

plopsa003

plopsa004

plopsa005

Sam-boekentas

Het nieuwe schooljaar komt eraan en overal in blogland zie je nieuwe boekentassen verschijnen. Ik maakte er ook eentje.
Ze zal niet fungeren als boekentas, maar als tas om mee te nemen naar de onthaalmoeder. Ik twijfelde hem eerst nog voor mezelf houden, maar toen ik ermee thuis kwam liep Berre er al mee rond. Oké… voor hem dus.

Ik maakte de boekentas niet alleen, maar in een workshop bij Nelske. Een madam waar je helemaal vrolijk en enthousiast van wordt! Vooral iemand die je niet betutteld en je zelf laat zoeken. Twijfel je? Dan vraag je het haar gewoon. Ik probeerde hier en daar het boekje bij het patroon te volgen. En dat was best duidelijk, maar een workshop is vooral handig om nog wat extra kleine tips en trucs te krijgen. Zo koos ik ervoor om geen rughengsels te maken en enkel een schouderriem. Het patroon komt van LieL en is de lagere school boekentas. Je heb ook een kleutertasje, maar dat leek me te klein om brillendoos, zonnebril, zonnecrème, verse kleren,… in te stoppen om naar de onthaalmoeder te gaan.

 

Patroon: Sam - Liel Fournituren: Pand 42 Stof: Berenstof (Kokka) - Roos & Violet grijze gabardine - Stoffen Van Leuven
Patroon: Sam – Liel
Fournituren: Pand 42
Stof: Berenstof (Kokka) – Roos & Violet
grijze gabardine – Stoffen Van Leuven

 

Groet,
Joke

Amai

Eerst een korte update: het lief is thuis! En dat zonder al te veel pijn. Sjoef. Hij was eerder deze week al eens naar huis gemogen en dan terug naar het ziekenhuis moeten keren. Onze vakantie werd geannuleerd, maar soit. Het voornaamste is dat hij bij ons terug is. Al is het voor mij nog steeds wat moeilijk, maar we vangen dat op door enkele daguitstapjes te maken met Berre.

Gisteren hadden we ons eerste taalkundig grappige moment en dat wil ik graag delen. Wij moesten er toch enorm om lachten 🙂

Berre was met bekertjes aan het spelen en water aan het overgieten. Verrast zegt het lief ‘Amai!’. Berre trots uiteraard. Berre zegt ‘mama ook’ en geeft de bekertjes aan mij. Ik imiteer Berre en giet het water over van het ene bekertje in het andere. Berre reageert enthousiast met ‘Amai!’. Lachen alom. En dat vindt Berre ook fijn, want dan begint hij overdreven mee te lachen alsof hij alles snapt. Heerlijk momentje 🙂
We kijken uit naar meer van dat!

Liefs,
Joke