dipjes

Geen dipjes voor de chips, maar emotionele dipjes. De laatste tijd heb ik er wel meer van gehad.

Het is soms echt moeilijk. Onze Berre doet het goed, dus eigenlijk zou ik zo ontzettend blij moeten zijn. Hij staat zelf recht en stapt in onze living vrolijk, voorzichtig (soms ook enthousiast met elke halve meter een val) in het rond. En toch… toch heb ik het moeilijk.

Er zijn veel momenten dat ik enorm geniet van onze kleine schat, maar ’s avonds in bed is het moeilijk. Dan komen de tranen. Of op momenten dat je het niet verwacht en dat je niet altijd weet waarom.

Mijn positivisme is met momenten even zoek. Teleurstelling in de ziekenhuizen, veel te veel vragen, teveel gepieker.

Maar ik wil niet laten met afsluiten met enkele positieve beelden. We merkten dat zijn bruine bril toch te licht is buiten in de zon, maar met een donkerdere zonnebril lukt het wel. En Berre heeft geen schrik meer van gras 🙂

P1120050
Kusjes geven aan mama
P1120036
Neuzeke knijpen *hilariteit bij Berre*

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Stappen met papa in de tuin
Stappen met papa in de tuin

 

 

 

 

 

 

 

Groet,

Joke

Advertenties

4 gedachtes over “dipjes

  1. Hej Joke,

    Ik volg je blog al even, maar zanger niet zo heel vaak (sorry, luie lezer ben ik…), maar wil je gewoon effe zeggen dat ik het superknap vind hoe jullie met alles omgaan wat jullie op jullie weg tegenkomen! Dat is natuurlijk heel logisch en normaal, voor je kind doe je alles, maar tegelijk lijkt het me minstens even normaal dat je dus ook (‘regelmatig!) wel eens een dipje hebt! Het zijn gewoon toch ook extra zorgen, en zoveel vragen! Ik heb twee ‘gezonde’ (niet dat Berre niet gezond is, maar je weet hopelijk wel wat ik bedoel, niet slecht bedoeld dus!!!) dochtertjes, en maak me soms al zorgen over hoe ze gaan ontwikkelen, over hoe ze van opgroeien, of ze goed groeien, of er niks mee zou zijn, enz… Dus in jullie geval zullen dat wel een pak meer zorgen zijn! Het is maar normaal dat je niet elke dag even positief bent of kan zijn, ook al zou je dat willen en gaat het objectief gezien wel allemaal best goed. We zijn allemaal mensen, en je hoeft echt van jezelf niet te verwachten dat je het allemaal altijd even goed kan dragen! Een dikke knuffel van hieruit in elk geval!!

    Liefs!

  2. Als het rustig wordt, dan komen de muizenissen in ons hoofd Joke. ’s Avonds als het stil is bijvoorbeeld, in ons bed als we tijd hebben om na te denken. Of zelfs als de zorgen net even wat minder zijn, dan zijn de tranen daar plots.
    Misschien moeten we ze maar gewoon aanvaarden die dipjes? Misschien hebben we ze nodig om de dag daarna weer met ons hoofd omhoog verder te gaan!
    Dikke knuffel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s