Laatste keren #projectblogboek

Ik bladerde al ettelijke keren door het Blogboek. En heb al verschillende stukjes opnieuw herbekeken. Er moet hier nog wat extra schwoeng in mijn blogje komen, vind ik persoonlijk. Vandaar dat ik het voorbeeld van I. ga volgen. Op haar blog, Kerygma, startte zij met #projectblogboek.
Een leuk idee. Lilith geeft in haar blogboek veel tips voor blogberichten (120 welgeteld).
Bij deze: ready – set – go!

Tip #1

I. merci voor de tip van het ‘stelen’ van de prentjes! Dat spaart wel wat tijd uit zeg, dan hoef ik zelf niet te gaan scannen en knippen en plakken. Aaah, zalig!

Laatste keren dus.

– De laatste site die ik bezocht was Shop in Brussels.
Morgen gaan we shoppen, het lief en ik. Meestal gaan we naar Gent, op een kwartiertje staan we in Gent en daar kennen we onze weg al goed. Niet alleen de grote winkels, maar ook de kleinere en gezellige shops. Maar het lief werkt in Brussel en hij kent er wel de Nieuwstraat, maar da is het dan ook.
Daarom… we gaan eens naar Brussel. En ik wou me al wat voorbereiden hierop, vandaar de website. Wat een gigantisch arsenaal aan winkels in Brussel. We zullen een week moeten blijven 😉 Op het lijstje: zeker kuieren rond de Zavel en de Marollen! En we zien wel waar we uitkomen. De Nieuwstraat komt wellicht ook aan bod. Stiekem ook wel curieus naar de Primark (als het al niet met schuiven is, anders laat ik het voor wat het is).

 

– Het laatste gerecht dat ik klaarmaakte: biefstuk met champignonsaus en kroketten. Echt koken is het in feite niet *I know* De kroketten in de oven. Wij hebben geen friteuse en ik moet er nog niet te snel ene hebben. Frieten, kroketten,… het vliegt hier al den oven in. Een pepersteak gebakken en zelf mijn champignonsaus gemaakt . Snel nog een tomaat erbij gesneden. Voila, we aten toch best lekker. Aangezien we met de feesten al aan een overdaad van eten zitten, steek ik er niet teveel werk in de weken daarrond.

 

– Het laatste boek dat ik las. ‘Eten’ van Liesbet Slegers. En dat is heel eerlijk. Niet dat het hoogstaand is, maar het was samen met Berre. En hij genoot van het omdraaien van de blaadjes.

 

– De laatste keer dat ik huilde… Oei, dat is moeilijk bij te houden. Ik huil namelijk nogal gemakkelijk. Zowel omdat ik me gewoon belabberd voel, maar evengoed als ik geëmotioneerd geraak door iets moois of liefs. Gisteren nog. Berre stond recht en ik wou zijn broek wat oprollen, maar meneertje had zichzelf niet goed vast en viel met een luide plof op zijn hoofdje. Ja, dat zal wellicht nog gebeuren. Maar ik schrok heel fel. Ik had niet door dat hij zich niet goed vasthad en daardoor viel en nam de schuld op mezelf. Ja, tranen. Niet fel hoor, mijn moederhart brak efkes omdat de kleine zo weende. Och, hij zal zo een helmke kweken zeker? Hij vertrouwt er de laatste tijd zo hard op dat als we achter hem zitten of staan, we hem zullen opvangen. Soms denkt hij dat ook als hij ons gewoon ziet. Hij heeft al een paar blauwe plekken. Voor u denkt dat wij ons kind steeds laten vallen, dat is niet zo. Hij moet gewoon nog zoveel leren, met vallen en opstaan. En een beetje hard worden ook hé, dat het zo geen neutend mamakindje wordt.

 

– Het laatste waar ik trots op was… Dat is ook Berre, uiteraard. Precies een sponske de laatste tijd. Deze ochtend legde ik een stukje brood in zijn kommetje. Hij nam het eruit en stak het in zijn mond. De volgende stukjes moesten koste wat kost ook in het kommetje. Of als hij met zijn houten speelgoedtractor speelt en steeds ‘brr brr’ zegt. *kweeniehoetrots*

 

Advertenties

Een gedachte over “Laatste keren #projectblogboek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s