Sinterklaas

De allereerste sinterklaas voor Berre. Ik weet niet wie er het meest zenuwachtig was… Mama & papa of Berre zelf.  Hij was wel enthousiast toen hij de salontafel vol speelgoed zag staan. Wauw, weer wat nieuws. Berre zal zich weer kunnen amuseren.

sint003

 

 

 

 

Sint001
Enthousiast voor het speelgoed? Of zin in chocolade?

 

 

 

 

 

 

En of hij zoveel leuks verdiende? Zeker en vast! Woensdag gingen we nog eens naar het UZ. Deze keer vooral om info te krijgen rond het genetische aspect. Doordat de NMR goed was, weten we dat de nystagmus niet neurologisch is. Dan hebben we nog 2 grote opties: genetisch of ideopatisch (= willekeurig aangeboren, toeval dus).

Ze wilden eerst weer met de kaarten met streepjes op proberen achterhalen hoe goed Berre ziet. Maar Berre heeft geen interesse in die kaarten. We weten wel dat hij ziet en hij wil vanalles grijpen, dus dat zit wel redelijk goed, denken we. Alleen was hij daar constant met zijn ogen aan het nijpen. Ze wilden een ERG-onderzoek opstarten. Een beetje vergelijkbaar met een EEG. Maar dan niet om de hersenactiviteit te meten, maar om de activiteit van de kegeltjes en de staafjes in het netvlies te meten. In het donker nijpt hij niet met zijn ogen, in het licht deed hij het wel. Hij doet dat thuis af en toe, maar niet dat het ons dagelijks opvalt. We vroegen dus om dat onderzoek uit te stellen, zodat wij eerst nog de kans kregen om Berre te observeren en of de frequentie toeneemt. Want voor zo’n ERG moet Berre weer onder narcose.

Dan onze vraag of ze het genetisch onderzoek wilden starten en gelukkig wilden ze dat. We mochten diezelfde dag nog Berre zijn bloed laten prikken. Dat is ook weer een heus verhaal. Bij jonge kinderen vinden ze al moeilijker de aders, bij onze Berre vonden ze niks. En hierbij zeg ik dat we dan al op de kinderafdeling zaten, bij mensen die dat dag in, dag uit doen. Eerste keer: mis. Tweede keer: op puur geluk kwam er bloed. Papa hield Berre zijn armpjes en lijfje vast. Ik zijn benen. Ik keek niet, want ik heb een beetje een naaldenfobie. Maar het ging. Toen ze klaar waren hield het lief direct onze kleine man vast en moest ik het watje op zijn hand aandrukken. Maar toen zag ik het bloed op de handen van de verpleging en het werd wat zwart voor mijn ogen. Ik kon het gelukkig nog tijdig zeggen. Een extra verpleegster om water te deppen op mijn gezicht en de verpleger stond al met mijn benen in de lucht, terwijl ik in de stoel zat. Toen het weer ging moest ik toch nog even op het bed gaan liggen. Ai ai, meer werk met de mama dan met de zoon.

Sint002

 

 

 

 

 

Conclusie: Berre is een heel flinke kerel die zeker een mooi cadeautje van de Sint heeft verdiend! 🙂

Groetjes,
Joke

Advertenties

3 gedachtes over “Sinterklaas

    • We moeten MINSTENS 6 maand wachten op resultaat. Dus ben er eigenlijk zo nog nie mee bezig 🙂 Vooral bezig met de leuke drukte van de feestdagen en dan in januari Berre zijn eerste verjaardag. Nie veel tijd om er teveel bij stil te staan 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s